Σημασία έχει ο επίλογος

Μου πήρε περίπου έναν μήνα για να ολοκληρώσω αυτό που είχα ξεκινήσει μια πέμπτη βράδυ. Δεν το τελείωσα αλλά σίγουρα το ολοκλήρωσα. Όχι, δεν έφταιγε το αλκοόλ για την καθυστέρηση. Ούτε τα τσιγάρα μου. Δεν έφταιγε η κολλημένη στο ισόγειο σκέψη μου. Ούτε η έκρηξη μανιακής υπερκινητικότητας στο ασανσέρ -που ευτυχώς διήρκεσε μόνο λίγα δευτερόλεπτα. Δεν έφταιξε στιγμή ο ανάλαφρος καιρός που επιβάλλει την άμεση απομάκρυνσή σου από κάθε τι τετράγωνο (δωμάτιο / οθόνη / καθημερινότητα). Δεν έφταιξε η σύμπτωση. Η καθυστέρηση οφείλεται σε γεγονός και όχι σε κατάσταση. Ή μάλλον σε γεγονός που γέννησε μια κατάσταση.

Το λοιπόν, πέμπτη βράδυ (ξημερώματα παρασκ… όχι, για μένα ήταν πέμπτη, και σαν πέμπτη θέλω να την σκέφτομαι), 03.30 περίπου. Πήγα στο σαλόνι, άνοιξα το scramble, πήρα την υφασμάτινη συσκευασία που περιέχει τα γράμματα και την κούνησα με δύναμη όσο προσπαθούσα να πεισθώ ότι είναι αρκετά πρωτότυπη ιδέα αυτό που είχα στο μυαλό μου: «Θα διαλέξω 4 γράμματα στην τύχη. Από αυτά θα βρω κάτι για να ξεκινήσω να γράφω. Οτιδήποτε. Υπενθυμίζω: 4 γράμματα στην τύχη.»

Η αλήθεια είναι ότι ήθελα να γράψω για εκείνο το βράδυ. Μ’ αρέσει, βλέπεις, πολύ να γράφω με σημεία αναφοράς. Με αφορμές και λόγους. Με αιτίες και συνέπειες.
Πρώτο γράμμα: Ξ. Στο μυαλό μου οργιάζει το Ξ.. ξένο, ξέρω, ξανά, ξηρά …
Επόμενο γράμμα: Λ. Εδώ αρχίζει να δυσκολεύει το παιχνίδι μου. Ξ και Λ και απομένουν μονάχα 2 γράμματα. Χμμ.. Ξύλο, λόξα, λήξη …
Αποφάσισα να πάρω τα 2 επόμενα γράμματα μαζί.
Πριν συνεχίσω, πρέπει να σας εκμυστηρευτώ, πως αυτό που ακολούθησε μπορεί να περιγραφεί ως εξής: Στροφή της κεφαλής 180 μοίρες δεξιόστροφα, δύναμη βλεφάρων περίπου 120 newton με μικρές στιγμιαίες δόσεις ηλεκτροσόκ στα γόνατα.
Ε και Η. Ε και Η !!!!

Σ’ αυτό ακριβώς οφείλεται η καθυστέρηση. Στο γεγονός του ότι μου έτυχαν το Ε και το Η. Σ’ αυτό το γεγονός που γέννησε την πιο αλλόκοτη κατάσταση. Όπως σας είπα ήθελα να γράψω για εκείνο το βράδυ. Αλλά πως θα ξεκινούσα τελικά;

Δε με νοιάζει πια. Με νοιάζει που ολοκληρώθηκε το παιχνίδι μου. Κρατούσα στην χούφτα μου ολόκληρο το βράδυ μου. Έλξη… Λέξη… Ότι θέλεις από τα δύο. Ίδιοι οι βαθμοί, ίδια κι η ολοκλήρωση. Σε έναν μονάχα επίλογο:

«… και με χαμόγελο, σαν αυτό της έλξης, μπήκα κάτω από το πάπλωμα και δεν είπα λέξη»

καληνύχτα

(ΥΓ: Για όσους πουν πως υπάρχει και το «λήξε». Δεν μ’ αρέσει. Είναι στην προστακτική και θυμίζει το τέλος)

i_wasn__t_born_to_suffer_by_the_surreal_arts

2 thoughts on “Σημασία έχει ο επίλογος

  1. Ο/Η anonym λέει:

    είτε εξέλιξη…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s