Βράδια μεθυσμένα. Πόλη: Εκτός

Σε μέρος απαλλαγμένο από αστικούς θορύβους, εκεί που τα μέσα μεταφοράς μοιάζουν περαστικοί και οι περαστικοί βαφτίζονται υπάρξεις. Εκεί, που το οινόπνευμα βρίσκεται σε διαρκή μάχη με κάθε λογής αιμοπετάλιο για την οικειοποίηση φλεβών. Με έναν φακό στο χέρι, άμμο στην πλάτη και καύτρες να βολτάρουν τριγύρω-γύρω φωτίζοντας μονάχα τα χείλη. Εκεί, το ρολόι (παντελώς ασήμαντο παρεμπιπτόντως) έδειχνε πως είχαν περάσει δύο ώρες από το «τσακ» του διακόπτη του φακού. Δεν είχα καταφέρει και πολλά. Μονάχα:

Πόσο θα ‘θελα να ακούς αυτά που γράφω.
Να διαβάζεις αυτά που λέω.
Απίθανο;

Κι όμως ήταν η μεγαλύτερη μου αλήθεια…

36134

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s