Πόσο ακόμα θα ανέχεσαι τον θάνατο;;;;

Τον θάνατο τον συνήθισες.

Όσο κι αν δεν το θέλεις, έχει γίνει καθημερινό φαινόμενο της ευρύτερης πραγματικότητας κάθε πόλης, με θύματά του μετανάστες, άνεργους, εργάτες (που οι εργασιακές τους συνθήκες τους καταδικάζουν σε θάνατο), αυτόχειρες, άστεγους και κάθε λογής καταπιεσμένη κοινωνική ομάδα. Σε κάθε περίπτωση ο θύτης, αναμφισβήτητα, συναντάται στην φύση του καπιταλιστικού συστήματος και, κατ’ επέκταση, στα τέκνα του που είναι η εξουσία, τα αφεντικά και το κεφάλαιο.

Μα αυτήν την φορά έδειξε το πιο αδίστακτο του πρόσωπο επιχειρώντας να δολοφονήσει ένα 4χρονο αγόρι που πάσχει από Τυροσιναιμία τύπου 1. Η συγκεκριμένη σπάνια ασθένεια, με μόλις 200.00 κρούσματα σε όλο τον κόσμο, πρόκειται για κληρονομικό μεταβολικό νόσημα που δεν επιτρέπει στον ασθενή να μεταβολίσει τις πρωτεΐνες και έτσι δεν μπορεί να καταναλώσει κρέας, γαλακτοκομικά και ψάρια. Η μόνη λύση σε αυτήν την περίπτωση είναι ο ασθενής να χορηγείται με συνθετικές πρωτεΐνες, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η ομαλή λειτουργία του οργανισμού του, και οι οποίες κοστίζουν περίπου 1200-1300 ευρώ μηνιαίως.

Η οικογένεια του νεαρού αγοριού «συντηρείται» με το εισόδημα του πατέρα, που ανέρχεται σε 900 ευρώ. Μέχρι τον προηγούμενο Δεκέμβριο η φαρμακευτική και ιατρική περίθαλψη του παιδιού καλυπτόταν από το ΤΥΔΚΥ (Τόπος Υγείας Δημοτικών Κοινοτικών Υπαλλήλων) ενώ μετά τον Ιανουάριο, και με την απορρόφηση των ταμείων από τον ΕΟΠΥΥ, η κατάσταση άλλαξε καθώς ο Εθνικός Οργανισμός «Παροχής Υπηρεσιών Υγείας» θεωρεί τα φάρμακα αυτά  συμπληρώματα διατροφής και επομένως δεν τα καλύπτει. Εκτός, όμως, από αυτό, ο 4χρονος ασθενής έχει να αντιμετωπίσει και την τραγική κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία της ελλάδας, εφόσον η μόνη κλινική που ασχολείται με τέτοιες σπάνιες ασθένειες είναι το Ιπποκράτειο το οποίο κάποιες φορές δεν είχε τα αντιδραστήρια που απαιτούνται για τις αιματολογικές εξετάσεις, ενώ πρόσφατα η μοναδική γιατρός που υπήρχε για να εξετάζει το παιδί βγήκε στη σύνταξη και δεν έχει ακόμη αντικατασταθεί. 

Όπως αναφέρει η μητέρα του παιδιού, ο γιος της κινδυνεύει να πάθει κύρωση του ήπατος από την στιγμή που δεν του χορηγηθούν τα φάρμακα.

Φυσικά, σε καμία περίπτωση, δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό κρατικής αμηχανίας. Παρόμοια περιστατικά λαμβάνουν χώρα καθημερινά απ’ άκρη σ’ άκρη κάθε νομού και πόλης. Επίσης, σε καμία περίπτωση, δεν υπάρχει μοναδικός υπεύθυνος μιας τόσο γιγαντωμένης κατάστασης. Και σε ρωτώ:

Ακόμα να ωριμάσουν οι συνθήκες;;;;;;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s