Σινιάλο (στίχοι)

Πλησιάζουν τα χριστούγεννα και φέτος… Σε λίγο καιρό θα αρχίσουν να λάμπουν οι πόλεις με εκατομμύρια φωτάκια, να γεμίζουν οι εμπορικοί δρόμοι με γιορτινά χαμόγελα και να τριγυρίζουν πάνω κάτω φάτσες γεμάτες χαρά και γαλήνη…

Δεν νιώθουμε καμία γαλήνη… 

Μέσα στο κρύο παραλύω, ψάχνω για την απόδραση από το τρελοκομείο, δικοί μου αντίο. Τα χέρια γύρω μου κρυώσανε, πέσανε, νόμοι τα δέσανε στο εφετείο. Σκόνη πάνω σε λεπρούς ανθρώπους έχει πέσει όπως πέφτει το σκοτάδι κι η βροχή στα πεζοδρόμια, στους δρόμους που σχολείο είναι ότι αντέξει κάθε νους που στα εμπόδια πετάει το προσωπείο.

Οι σκιές είναι θρανίο για κάθε τολμηρό που ψάχνει λύση μες στης νύχτας το βιβλίο. Κι αν τα μάτια είναι σημείο, σταμάτα να αναζητάς προσβάσιμα σημεία είναι νεκρό πια το πεδίο. Δεν με κατηγορώ. Έχω μάθει να κοιτώ πίσω απ’ την πλάτη μου όταν μόνος περπατώ. Καχύποπτα κινούμαι στην πόλη που κατοικείς και κατοικώ, ασφυκτιώ. Είμαι έτοιμος για κάθε σκηνικό πάντα.

Ψυχές στοιβάζονται στα απόβλητα, τ’ αμάξια τρέχουν όλα πανικόβλητα, τα φώτα τους σινιάλο. Κι εγώ γαμώ να πιάνω πολλές φορές εμένα δίχως δεύτερη σκέψη και φόβο να το παρακάνω. Πες μου τι να φοβηθώ, πες μου που να κρατηθώ, πες μου από τον βυθό τρόπο ν’ ανασυρθώ. Πες μου τι να φοβηθώ, πες μου που να κρατηθώ, δείξε μου τρόπο να ξεφύγουμε από δω.

Με πνίγει που ‘ναι λίγοι να μπορώ να βασιστώ. Σαν τον ripu κι εγώ δεν ανήκω εδώ. Πες μου που να κρατηθώ, πες μου τι να φοβηθώ, βρες μου κάτι αληθινό να μπορέσω να πιαστώ. Βρες μου κάτι λογικό μέσα στον κόσμο αυτό, βρες μου κάτι να με κάνει για κάτι να προσπαθώ. Βρες μου κάτι μαγικό που να ‘ναι και ζωντανό να μην ζω στο παραμύθι αυτό, σοβαρολογώ.

Να μην ζω στο παραμύθι που καιρό έχει γίνει πια συνήθεια και το συνήθισα κι εγώ. Θα περιμένω. Ως το επόμενο σινιάλο.

Μην μου μιλάς, το κινητό μου είναι πομπός μέσα σε μέγαρα και ξέρουνε τι κάνω. Την φωνή μου χάνω μεσ’ στα παράσιτα κι αντίλαλο απ’ τα λόγια μου πίσω στ’ ακουστικό μου λαμβάνω. Χρεωμένος μεσ’ στο λούκι τυγχάνω, έξω απ’ το πλάνο που φτιάχτηκε βάσει των συμφερόντων από πάνω. Δεν σε πιάνω ρε! Αφού δεν σ’ έπιασα ποτέ να λες «φτάνει μέχρι εδώ, είναι καιρός να ανασάνω».

Αν νιώθεις ασφαλής με την ασφάλεια ανθρωπάκο χαμογέλα και περίμενε απλά τον θάνατό σου. Έτσι σε θέλουνε! Ο κάθε στόχος και σκοπός σου να ταυτίζεται με το να καβατζώνεται ο εαυτός σου. Το δεύτερο πρόσωπό σου να προβάλλεις σε κάθε καλημέρα που θα πεις στον διπλανό σου, συγκεντρώσου. Έρχονται μέρες που θ’ ανέβει ο πυρετός σου πιο ψηλά απ’ όσο το επιτόκιο στο δάνειό σου. Προσγειώσου!

Οι άνθρωποι ψάχνουνε διέξοδο να φύγουν απ’ το σύστημα που μοιάζει μηχανή κι αυτοί γρανάζια. Καταλήγουνε σε χάπια, σε βελόνες και σοκάκια κι εσύ απλά στολίζεις το μπαλκόνι σου με φωτάκια. Πες μου πως αισθάνεσαι όταν βλέπεις ζητιάνους και κουβαλάς χίλιες σακούλες με πανάκριβα συνολάκια. Πες μου πως νιώθεις όταν τ’ ακουμπάς στην Τσιμισκή ενώ πιο πάνω 12χρονα κοιμούνται σε παγκάκια.

Γυναίκες στην Μοναστηρίου πουλάνε το σώμα τους για φράγκα. Νταβάδες και μπάτσοι κάνουν κουμάντα. Δεν είναι εκεί τα μπουρδέλα, είναι σε Άνω Πόλη, Αριστοτέλους, Συκιές, δηλαδή σε κάθε τμήμα μάγκα. Πρεζάκια ακόμα στην τράκα, παιδιά με χαρτομάντιλα κι ακορντεόν σουλάτσα στην πιάτσα που κάποιοι βρίσκονται για μεροκάματο και κάποιοι άλλοι για την πλάκα. Μπήκες; Καλά Χριστούγεννα μαλάκα…

 

3 thoughts on “Σινιάλο (στίχοι)

  1. Ο/Η kikhgal λέει:

    <> Στην αναζήτηση της κατάλληλης «διαφυγής»..

  2. Ο/Η kikhgal λέει:

    Την προσπάθεια που κάνει κάποιος για να ξεφύγει από τη ψυχική φθορά που νιώθει.Αναζήτηση για την απόδραση από το τρελοκομείο όπως λέει και ο στίχος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s